تست Scratch

تست scratch یا خراش، یک تکنیک آزمایشگاهی است که برای ارزیابی سهم مکانیسم‌های مولکولی و سلولی در مهاجرت سلولی، به روشی آسان و کم هزینه استفاده می‌شود زیرا انجام آن بر روی رده‌های سلولی چسبنده مانند رده‌های سلولی فیبروبلاست، اندوتلیال و اپیتلیال، ارزان و آسان است . امروزه روش های مختلفی برای انجام خراش وجود دارد و گزارش شده است که از مواد مختلفی از جمله خلال دندان، خراش سلولی، لیزر و جریان الکتریکی استفاده می شود.

مهاجرت سلولی شامل حرکت تک تک سلول ها، صفحات سلولی یا خوشه های سلولی از یک مکان به مکان دیگر است که نقش اساسی در توسعه و حفظ سازمان ارگانیسم های چند سلولی دارد.

سنجش خراش شامل رشد تک لایه سلولی تا تلاقی در یک صفحه سنجش چند چاهی است. این معمولاً توسط اپراتور انجام می شود که لایه سلول را با استفاده از نوک پیپت خراش می دهد، سپس سلول‌های روی هر لبه خراش برای مهاجرت به سمت لبه مقابل مشاهده می‌شوند تا زمانی که تماس سلول-سلول حاصل شود و خراش پر شود. خراش ایجاد شده در تک لایه سلولی گاهی اوقات به عنوان “زخم” نامیده می شود، با این روش به عنوان روش “درمان زخم” نیز شناخته می شود.

این تکنیک تجربی معمولاً برای درک مکانیسم‌های مولکولی مؤثر بر مهاجرت سلولی و شناسایی ترکیبات دارویی که می‌توانند مهاجرت سلولی را تعدیل کنند و در نتیجه درمان‌ها را هدایت کنند، استفاده می‌شود.​