ایمونوسیتوشیمی و ایمونوهیستوشیمی

ایمونوهیستوشیمی (IHC) و ایمونوسیتوشیمی (ICC) هر دو تکنیک هایی هستند که در تحقیقات بیولوژیکی برای تجسم و شناسایی پروتئین های خاص در سلول ها یا بافت ها استفاده می شوند. آنها ابزارهای مهمی در درک مکان‌یابی، توزیع و سطوح بیان پروتئین‌ها در نمونه‌های بیولوژیکی مختلف هستند. آنتی بادی ها یک ابزار مهم برای نشان دادن حضور و قرارگیری درون سلولی یک آنتی ژن هستند. به طور کلی در تکنیک ایمونوسیتوشیمی، هر آنتی بادی دارای جایگاه اختصاصی برای آنتی ژن مخصوص به خود است که به آن متصل می شود. این آنتی بادی ها معمولا با یک ماده فلورسنت  کونژوگه هستند. در هنگام عکسبرداری با میکروسکوپ فلورسنت، وجود نور سبز یا قرمز نشان دهنده حضور آنتی ژن یا پروتئین مورد نظر در داخل آن سلول می باشد.آنتی بادی اولیه به آنتی بادی ثانویه ای که با فلوئوروفور کونژوگه شده‌است، متصل می‌شود. به این ترتیب امکان مشاهده پروتئین در زیر میکروسکوپ فلوئورسنت فراهم می‌گردد. ایمونوسیتوشیمی (ICC) به محققین این امکان را می‌دهند تا بیان یا عدم بیان آنتی ژن مورد نظر را در سلول‌های نمونه بررسی کنند.

تفاوت دو تکنیک ایمونوسیتوشیمی و ایمونوهیستوشیمی

تکنیک ایمونوسیتوشیمی بر روی نمونه هایی از سلول های سالم انجام می شود که اکثر آنها دارای ماتریکس خارج سلولی می باشند. این تکنیک شامل سلول های منفرد جداشده از یک بلوک بافت جامد، سلول های کشت داده شده، سلول های معلق در سوسپانسیون و یا سلول هایی که از اسمیر تهیه شده، می باشد. در مقابل نمونه های ایمونوهیستوشیمی، بخش هایی از بافت بیولوژیکی هستند که هر سلول با بافت های اطراف احاطه شده است.

ایمونوهیستوشیمی (IHC) :

تکنیکی است که برای تجسم پروتئین های خاص در بخش های بافتی (بیوپسی، نمونه های جراحی و غیره) با استفاده از آنتی بادی هایی که به پروتئین هدف متصل می شوند، استفاده می شود.

مراحل انجام:

تثبیت: نمونه بافت جمع آوری و ثابت می شود تا ساختار و اجزای سلولی آن حفظ شود.

برش دادن: بافت با استفاده از میکروتوم به بخش های نازک (برش) بریده می شود.

بلاک کردن: محل های اتصال غیر اختصاصی در بافت بلاک می شوند تا از نتایج مثبت کاذب جلوگیری شود.

آنتی بادی اولیه: یک آنتی بادی اولیه، مخصوص پروتئین هدف، بر روی بخش های بافت اعمال می شود.

آنتی بادی ثانویه: یک آنتی بادی ثانویه کونژوگه شده با یک برچسب قابل تشخیص (به عنوان مثال، رنگ فلورسنت یا آنزیم) به آنتی بادی اولیه متصل می شود.

تشخیص: برچسب روی آنتی بادی ثانویه سیگنالی را ارائه می دهد که می توان آن را در زیر میکروسکوپ مشاهده کرد.

آنتی رنگ آمیزی (اختیاری): ممکن است از رنگ های اضافی برای ایجاد کنتراست و برجسته سازی ساختارهای سلولی استفاده شود.

ایمونوسیتوشیمی (ICC) :

مشابه IHC است اما روی سلول های فردی که از بافت جدا شده یا در کشت رشد کرده اند انجام می شود.

مراحل انجام:

تثبیت سلولی: سلول ها برای حفظ مورفولوژی و اجزای سلولی خود ثابت می شوند.

بلاک کردن: مکان‌های اتصال غیر اختصاصی روی سلول‌ها برای جلوگیری از اتصال آنتی‌بادی غیر اختصاصی مسدود می‌شوند.

آنتی بادی اولیه: آنتی بادی اولیه مخصوص پروتئین هدف روی سلول ها اعمال می شود.

آنتی بادی ثانویه: یک آنتی بادی ثانویه نشاندار شده به آنتی بادی اولیه متصل می شود.

تشخیص: برچسب روی آنتی بادی ثانویه سیگنالی را ارائه می دهد که می توان آن را در زیر میکروسکوپ مشاهده کرد.​

​